21-05-2026
In heel Nederland zetten bestuurders zich in om het vraagstuk rondom wonen, welzijn en zorg voor ouderen aan te pakken. Van bestuurders van welzijnsorganisaties en gemeenten tot bestuurders van zorginstellingen en woningcorporaties. Om hun harde werk te waarderen en om anderen te inspireren, lichten we graag een aantal mensen uit aan de hand van drie vragen. In deze editie: Janneke Wolfs, conceptontwikkelaar bij ZOwonen.
1. Wat is jouw persoonlijke missie?
“Mijn persoonlijke drijfveer is het creëren van een samenleving waarin iedere mens kan wonen, leven en groeien, ongeacht leeftijd, beperking of portemonnee, in een omgeving die herkenbaar, menselijk en waarderend is. Ik zie vergrijzing niet als een zorglast, maar als een krachtig, inclusief weefsel van kennis, historie en verbinding. Het nodigt ons uit om naar elkaar om te kijken, zonder direct te leunen op indicaties en instituten.
Samen met ZOwonen en partners zet ik mij in voor nieuwe woon- en leefconcepten die onze geïnstitutionaliseerde systemen menselijker maken. Het liefst zoveel mogelijk midden in onze wijken. Iedereen heeft het recht om in de eigen vertrouwde omgeving te blijven wonen, omringd door bekende gezichten en betekenisvolle plekken.
Om dit verschil te kunnen maken pleit ik voor samenwerkingen met lef, leiderschap en menselijke passie, alleen zo kunnen we samen duurzaam verschil maken voor mensen.”
2. Kun je een project noemen waarbij je betrokken was en waar wonen, welzijn en zorg voor ouderen mooi samenkomen?
“In Amstenrade realiseerden we een vernieuwend woonconcept, de Gyselaar. De Gyselaar bestaat uit 46 duurzame houtbouwwoningen, waarin niet de zorgvraag maar de gemeenschap centraal staat. Wat begon als een traditioneel ouderenwoonproject, groeide uit tot een toekomstgericht buurtmodel. Hierin werden 30 procent van de bewoners bewust geworven als meedenkers: betrokken buren met een maatschappelijk hart.
Al anderhalf jaar vóór de oplevering zaten veertien toekomstige bewoners aan tafel met ZOwonen. Samen keken zij hoe ze als goede buur ondersteuning, aandacht en nabijheid konden bieden. ZOwonen gaf hen de ruimte én verantwoordelijkheid om dit zelf vorm te geven.
Het resultaat is een levendige, zelforganiserende gemeenschap met vier ontmoetingsruimtes, gedeelde tradities en dagelijkse kleine gebaren van omzien naar elkaar: van helpen met verhuizen tot een boodschap doen of simpelweg even luisteren. Een woonvorm waarin duurzaamheid, menselijkheid en wederkerigheid samenkomen.”
3. Als je morgen minister van VRO of VWS zou worden, wat zou je dan doen?
“De opgave is groot en vraagt om meer dan één oplossing. Als minister zou ik duurzame gemeenschapsvorming niet als bijzaak zien, maar als randvoorwaarde voor elke woon‑ en zorgopgave.
Ik zou zorgorganisaties, welzijnspartijen, gemeenten en corporaties actief stimuleren om vraagstukken gezamenlijk op te pakken. Niet door meer regels toe te voegen, maar door onafhankelijke deskundige projectleiders beschikbaar te stellen. Die belangen kunnen verbinden, muren kunnen afbreken en samenwerking kunnen versnellen.
De huidige versnippering maakt het moeilijk om over eigen verantwoordelijkheden heen te organiseren. Daarom zou ik deze samenwerkingen structureel ondersteunen: financieel, inhoudelijk en organisatorisch.
Mijn pleidooi: een land waarin we niet langer naast elkaar werken, maar met elkaar bouwen aan sterke, inclusieve en zorgzame gemeenschappen waar mensen langer thuis kunnen wonen en elkaar vanzelfsprekend weten te vinden.”
Meer informatie
- De Gyselaar
- ZOwonen, onze weg vooruit
- ZOwonen, bruggen bouwen tussen zorgdromen en zorgzorgen
- ZOwonen, vrouw met een missie Janneke
- SAM&ZO, een bijzonder woonconcept in de Sittardse wijk Vrangendael waar iedereen welkom is.